EUROSPINE Patient Line

Member Login

Słowniczek

[ A B C D E F H I J K L M N O P R S T U W Z Ś ]

Anach oben (it)


Powszechną nazwą tego leku w Europie jest „paracetamol”.

Terapia alternatywna, która polega na wbijaniu igieł w określone części ciała.

Zespolenie kości w przestrzeni stawowej, co ogranicza lub uniemożliwia ruch. Może nastąpić spontanicznie lub w wyniku zabiegu chirurgicznego, takiego jak np. zespolenie kręgosłupa.

Dowolne schorzenie lub zaburzenie obejmujące stawy.

Chirurgiczne modelowanie zmienionego chorobowo lub uszkodzonego stawu.

Małoinwazyjna procedura z zastosowaniem artroskopu (rodzaj endoskopu) w celu uzyskania dostępu do krążka międzykręgowego, który powoduje ból ze względu na protruzję jądra miażdżystego. W zabiegu artroskopii wykonywane jest bardzo małe nacięcie i nie ma konieczności przecinania mięśni, więzadeł czy ścięgien.

Powszechnie dostępny, niesteroidowy przeciwzapalny lek przeciwbólowy.

Bnach oben (it)


Sposób oceny nieprawidłowości zewnętrznych i innych objawów, które mogą wskazywać na to, że u pacjenta występuje określona choroba.

Czynnik wzrostu, który indukuje tworzenie nowej kości lub chrząstki. W niektórych operacjach zespolenia kręgosłupa białka BMP stosowane są zamiast przeszczepu kości.

Wstrzyknięcie miejscowego środka znieczulającego i/lub kortykosteroidów (leków przeciwzapalnych) w przestrzeń tuż obok korzenia nerwowego.

Ból dolnego odcinka kręgosłupa.

Ostry ból, który może wynikać z nadmiernego lub nieprawidłowego nacisku lub obciążenia mięśni i innych struktur utrzymujących kręgosłup w prawidłowej pozycji.

Ból odczuwany w mięśniach pleców.

Ból neurogenny to ból powodowany przez uszkodzenie lub chorobę układu nerwowego.

Ból, który jest uznawany za wywodzący się z co najmniej jednego stawu międzywyrostkowego kręgosłupa. Zmiany w stawach międzywyrostkowych mogą być źródłem przewlekłego bólu szyi lub pleców oraz innych objawów związanych z uciskiem na nerwy.

Dyskomfort w szyjnym (górnym) odcinku kręgosłupa.

Cnach oben (it)


Cyfra poprzedzona literą „C” oznacza jeden z siedmiu kręgów szyjnego odcinka kręgosłupa (czyli szyi). Przykładowo: można powiedzieć, że przepuklina krążka międzykręgowego występuje pomiędzy kręgiem C3 i C4.

Chiropraktyk to przedstawiciel medycyny niekonwencjonalnej, który zajmuje się rozpoznawaniem i leczeniem schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Terapia chiropraktyczna jest powszechna szczególnie wśród pacjentów, którzy odczuwają ból szyi lub pleców.

Chirurg specjalizujący się w operacjach wykonywanych w leczeniu chorób układu mięśniowo-szkieletowego.

Oznacza spłaszczenie jednego lub kilku krążków międzykręgowych, które amortyzują kręgi i stanowią dla nich podporę, oraz utratę płynu w ich wnętrzu. Jest to etap normalnego procesu starzenia. W pewnych krajach „choroba zwyrodnieniowa krążka międzykręgowego” oznacza stan medyczny związany z tym, że opisany proces jest źródłem bólu.

Chromanie na tle dolegliwości związanych z kręgosłupem wynika z pogorszenia przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego i impulsów nerwowych z powodu stenozy.

Połączenie objawów, które z reguły powodują, że pacjent utyka i musi zatrzymać się po przejściu określonego dystansu. Mogą one obejmować ból dolnego odcinka kręgosłupa, ból w kończynach dolnych oraz osłabienie i drętwienie kończyn dolnych; objawy mogą się nasilać podczas pozostawania w pozycji stojącej lub chodzenia pieszo. Chromanie neurogenne wiąże się z objawami typowymi dla stenozy kanału kręgowego, czyli ograniczenia przestrzeni dla nerwów w lędźwiowym (dolnym) odcinku kręgosłupa.

Miękka, elastyczna tkanka otaczająca stawy kręgosłupa (tzw. stawy międzywyrostkowe); chrząstka stanowi również integralną część dysków amortyzujących zlokalizowanych pomiędzy poszczególnymi kręgami.

Zwężenie kanału wewnątrz kręgosłupa, do którego dochodzi na skutek stanu zapalnego, uszkodzenia lub przemieszczenia jednego lub kilku elementów anatomicznych kręgosłupa.

Ból pleców występuje często u ciężarnych kobiet ze względu na rozciągnięcie się więzadeł oraz zmianę postawy i biomechaniki w okresie ciąży. Wiele ciężarnych kobiet zgłasza również ból w tylnej części miednicy, w głębi pośladków oraz w tylnej części ud.

Czynności i ruchy, które ludzie wykonują każdego dnia, w tym siedzenie, stanie, sięganie w górę, w dół lub na boki, podnoszenie przedmiotów i schylanie się.

Dnach oben (it)


Metoda leczenia operacyjnego, która służy zmniejszeniu ucisku na nerw, korzeń nerwowy lub sam rdzeń kręgowy.

Stan oznaczający długotrwałe uczucie smutku, melancholii, rozczarowania
i pesymizmu, które utrudnia codzienne funkcjonowanie.

Przeprowadzenie przez skórę igły lub innego przyrządu.

Pojęcie określające rodzaj bólu, który uznawany jest za wywodzący się z co najmniej jednego krążka międzykręgowego.

Ból uznawany za powodowany przez schorzenie związane z krążkami międzykręgowymi kręgosłupa.

Badanie diagnostyczne, w przebiegu którego do jądra krążka międzykręgowego wstrzyknięty zostaje środek kontrastowy. Obecnie nie jest już powszechnie wykonywane z uwagi na ryzyko powikłań.

Niewielkie i zaokrąglone lub guzowate narośle kostne, które kumulują się wewnątrz stawów lub wokół nich w miejscach styku kości i tkanki łącznej (z której zbudowane są m.in. więzadła i ścięgna).

Enach oben (it)


Badanie wykorzystujące impulsy elektryczne mięśni w celu wykrycia ewentualnych nieprawidłowości w zakresie czynności nerwów. Może pomóc w wykryciu kilku schorzeń kręgosłupa, w tym zwężenia kanału kręgowego, przepukliny krążka międzykręgowego, uwypuklenia krążka międzykręgowego i ucisku nerwu kulszowego. To badanie często wykonywane jest w połączeniu z badaniem przewodnictwa nerwowego (NCS).

Małoinwazyjny zabieg korygujący nieprawidłowości w obrębie kręgosłupa, które powodują będący źródłem bólu ucisk na nerwy. Zestaw elastycznych cewników
i kamera wideo z monitorem umożliwiają chirurgowi uzyskanie dostępu do zmienionej części kręgosłupa poprzez niewielkie nacięcie.

Fnach oben (it)


Zabieg chirurgiczny, który polega na usunięciu jednego lub kilku objętych zwyrodnieniem stawów międzywyrostkowych w celu zlikwidowania przyczyny ucisku na nerwy.

Przeszkolony pracownik medyczny, który leczy osoby z wszystkich grup wiekowych z problemami medycznymi, schorzeniami, chorobami lub urazami ograniczającymi ich możliwości ruchowe i zdolność wykonywania niezbędnych codziennych czynności życiowych.

Dziedzina medycyny koncentrująca się na rozwoju, utrzymaniu lub przywróceniu maksymalnych możliwości ruchowych
i funkcjonalnych u osób, których jakość życia
i wspomniane możliwości są ograniczone ze względu na wiek, odniesiony uraz, chorobę lub warunki środowiskowe.

Hnach oben (it)


Termin opisowy określający narząd lub część ciała, w której nastąpiło powiększenie objętości komórek. W odniesieniu do kręgosłupa przerost może dotyczyć więzadła żółtego. Polega wówczas na kostnieniu, czyli pogrubieniu więzadła pomiędzy kręgami, co może prowadzić do ucisku nerwów.

Inach oben (it)


Lek przeciwbólowy z klasy niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosowany
w leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i stanów zapalnych.

Inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) to niesteroidowe leki przeciwzapalne często zalecane pacjentom z bólem artretycznym lub bólem, którego źródłem są schorzenia zwyrodnieniowe stawów.

Wszczepienie w trakcie operacji kręgosłupa prętów, płytek, śrub, haczyków, plecionych nici, klatek siateczkowych lub innych niezbędnych implantów z metalu lub tworzywa sztucznego.

Tkanka kostna zawierająca składniki mineralne, np. fosforan wapnia.

Jnach oben (it)


Rodzaj ćwiczeń obejmujących rozciąganie różnych części ciała oraz przyjmowanie różnorodnych pozycji w celu wzmocnienia określonych partii mięśni.

Galaretowaty materiał wewnętrznego jądra krążka międzykręgowego. Otoczone jest przez pierścień włóknisty, który stanowi przypominającą chrząstkę zewnętrzną otoczkę dysku.

Knach oben (it)


Otoczona przez kręgi przestrzeń przypominająca tunel, przez którą przebiega rdzeń kręgowy.

Zabieg służący naprawie złamań osteoporotycznych, w przebiegu którego do wnętrza złamanego trzonu kręgu wprowadza się rozprężalny balon, a następnie w utworzoną przez niego przestrzeń wstrzykuje się substancję przypominającą cement.

Krzywizna kręgosłupa charakteryzująca się wygięciem w kierunku tylnej części ciała. Przykładem kifozy jest garb.

Rodzaj implantu wszczepiany w trakcie zabiegu chirurgicznego w celu ułatwienia zespolenia.

Wykorzystywanie obrazowania radiologicznego jako pomocy w trakcie inwazyjnych zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych.

Zabieg kręgosłupa polegający na usunięciu trzonu kręgu.

Steroidy w postaci doustnej o natychmiastowym działaniu przeciwzapalnym. Takie leki są zazwyczaj przepisywane pacjentom z bólem artretycznym, reakcjami alergicznymi
i innymi podobnymi schorzeniami.

Początkowy segment nerwu, który odchodzi od ośrodkowego układu nerwowego.

Naturalny proces tworzenia się kości, zwany też „osteogenezą”.

Sztywna orteza, która pełni funkcję podpory głowy i szyi. Zapewnia stabilizację kręgów C1-C7, co może być konieczne przy urazie powypadkowym lub po inwazyjnej operacji kręgosłupa szyjnego.

Zwane są również "kręgami". Poszczególne kręgi umieszczone są na sobie, tworząc strukturę przypominającą kolumnę, która chroni rdzeń kręgowy i umożliwia wykonywanie różnorodnych ruchów przez ciało.

Twarda tkanka, która tworzy system podpory strukturalnej dla ciała. Składa się głównie z kryształów hydroksyapatytu i kolagenu. Poszczególne kości dzieli się na długie, krótkie i płaskie.

Odcinek kręgosłupa poniżej kości krzyżowej. Zwana jest również „kością ogonową”.

Trójkątna kość składająca się z pięciu zrośniętych kręgów, która znajduje się na dolnym końcu kręgosłupa.

Krążki międzykręgowe to grube tarcze, które amortyzują kręgosłup i oddzielają od siebie sąsiednie kręgi w szyjnym, piersiowym i lędźwiowym odcinku kręgosłupa. Dyski składają się z twardej włóknistej otoczki (pierścień włóknisty) i środka wypełnionego galaretowatą substancją (jądro miażdżyste). To bardzo mocne struktury.

Kość tworząca kręgosłup. (Forma liczby mnogiej to „kręgi”).

Kości tworzące kręgosłup. (Forma liczby pojedynczej to „kręg”).

Złamanie (pęknięcie) w rejonie powierzchni międzywyrostkowej kręgu, tj. w tej jego części, w której trzon kręgu łączy się z jego tylnymi elementami osłaniającymi korzeń nerwowy.

Kolumna złożona z kręgów, krążków międzykręgowych, więzadeł, ścięgien, stawów, płynu, nerwów i innych tkanek, która przebiega wzdłuż środkowej części pleców i służy jako podpora kostna dla górnej części ciała, zapewniając jednocześnie ochronę rdzeniowi kręgowemu.

Ześlizg jednego kręgu w stosunku do innego na skutek niewielkiego złamania w obrębie kręgosłupa; może mieć związek z urazem lub powstać w wyniku powtarzanego obciążenia.

Ześlizg jednego kręgu w stosunku do innego na skutek związanej z wiekiem choroby zwyrodnieniowej, takiej jak osteoartroza (choroba zwyrodnieniowa stawów) czy choroba zwyrodnieniowa krążka międzykręgowego.

Mimowolne skurcze mięśni, które często powodują ostry, przejściowy ból.

Lnach oben (it)


Cyfra poprzedzona literą „L” oznacza wybrany kręg w lędźwiowym (dolnym) odcinku kręgosłupa. Przykładowo: L3 to trzeci kręg lędźwiowego odcinka kręgosłupa,
L3-4 oznacza natomiast dysk pomiędzy kręgami L3 i L4.

Zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu fragmentów kostnych w celu zmniejszenia ucisku na rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe.

Krzywizna kręgosłupa charakteryzująca się wygięciem w kierunku przedniej części ciała.

Mnach oben (it)


Ustandaryzowana metoda fizjoterapii, która polega zarówno na ocenie, jak i na leczeniu bólu dolnego odcinka kręgosłupa i/lub kończyn dolnych (rwa kulszowa).

Lek (steroidowy), który ogranicza stan zapalny i jest powszechnie stosowany w leczeniu chorobowych stanów zapalnych lub reakcji alergicznych.

Zaburzenie funkcjonowania rdzenia kręgowego, które często powoduje osłabienie lub drętwienie kończyn górnych i/lub dolnych. W pewnych przypadkach powoduje zaburzenia równowagi, co wiąże się z ryzykiem upadków u pacjentów w podeszłym wieku. Może być konsekwencją zwężenia kanału kręgowego, przez który przebiega rdzeń kręgowy. Najczęściej rozwija się w szyjnym odcinku kręgosłupa (mielopatia szyjna), ale może też wystąpić w odcinku piersiowym.

Chirurgiczny zabieg wycięcia fragmentu kości lub materiału krążka międzykręgowego przeprowadzany za pomocą mikroskopu w celu zmniejszenia ucisku na nerwy
w kręgosłupie.

Zabieg chirurgiczny wykonywany za pomocą mikroskopu, który polega na usunięciu materiału krążka międzykręgowego.

Mięśnie w szyi i plecach, które utrzymują kręgosłup we właściwej pozycji i umożliwiają wykonywanie ruchów. Są ważne dla prawidłowej postawy i stabilności. Im są silniejsze, tym zdrowszy kręgosłup.

Nnach oben (it)


Lek przeciwbólowy z klasy niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosowany
w leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i stanów zapalnych.

Wypustka kostna w tylnej części każdego kręgu, która umożliwia utworzenie kanału
z poszczególnych kręgów.

Ból o różnych postaciach (ostry, przeszywający, pulsujący, piekący itp.) odczuwalny wzdłuż drogi przebiegu nerwu.

Przewlekły nerwoból, który promieniuje wzdłuż drogi przebiegu nerwu i może mieć różną postać, na przykład bólu ostrego, tępego, pulsującego lub piekącego.

Chirurg specjalizujący się w operacjach wykonywanych w leczeniu chorób mózgu, rdzenia kręgowego i innych unerwionych części ciała.

Specjalizacja chirurgiczna obejmująca profilaktykę, diagnozowanie i leczenie schorzeń układu nerwowego, w tym mózgu, rdzenia kręgowego i obwodowego układu nerwowego.

Termin opisujący uszkodzenie nerwu, które może być spowodowane przez chorobę, uraz, stany zwyrodnieniowe lub szereg innych przyczyn. Łagodne przypadki neuropatii mogą skutkować objawami o zmiennej intensywności, takimi jak promieniujący ból
i mrowienie wzdłuż drogi przebiegu uszkodzonego nerwu.

Termin, który opisuje ból i inne objawy powodowane przez uszkodzenie nerwu. Uszkodzenie nerwu może być wynikiem choroby (jak np. cukrzyca), urazu obejmującego nerw, stanu zapalnego lub ucisku nerwu. Nasilenie bólu neuropatycznego może być różne. Może on mieć charakter zlokalizowany i utrzymywać się w miejscu uszkodzenia nerwu lub rozprzestrzeniać się na inne części ciała, takie jak mięśnie lub dermatomy zaopatrywane czuciowo przez dany nerw.

W odniesieniu do kręgosłupa oznacza niezdolność jego anatomicznych elementów do wykonywania swojej zgodnej z przeznaczeniem funkcji. Może to być spowodowane szeregiem chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa albo urazem.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Leki stosowane w celu zmniejszeniu nasilenia bólu, obrzęku i stanu zapalnego. Przykłady NLPZ: aspiryna, ibuprofen, naproksen i szereg innych leków na receptę.

Nieprawidłowy rozrost komórek nowotworowych w masie tkankowej, na przykład guzie.

Onach oben (it)


Dolny odcinek kręgosłupa.

Środkowa część kręgosłupa, pomiędzy odcinkiem szyjnym a lędźwiowym (dolnym) kręgosłupa.

Górny odcinek kręgosłupa, w skład którego wchodzi pierwszych siedem kręgów.

Pęczek włókien nerwowych w lędźwiowym odcinku kręgosłupa, które odchodzą od końca rdzenia kręgowego i rozchodzą się wzdłuż kończyn dolnych, jelit i pęcherza.

Metoda leczenia chorób kręgosłupa, która wiąże się z wykonaniem jednego lub większej liczby nacięć, by chirurg mógł uzyskać dostęp do kręgosłupa. Zazwyczaj ma na celu diagnostykę, usunięcie i/lub naprawienie uszkodzonych kręgów, krążków międzykręgowych, mięśni, więzadeł itp.

Dowolna operacja przeprowadzana w rejonie szyi. Taki zabieg może być wykonywany z wielu powodów, jeżeli jednak ma związek z kręgosłupem, często służy złagodzeniu bólu powodowanego przez chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa.

Zabieg chirurgiczny wykonywany
w celu zespolenia niezrośniętego złamania części międzywyrostkowej kręgu (czyli kręgoszczeliny), które powoduje ból.

Leki, które łagodzą ból poprzez oddziaływanie na percepcję bólu, nie eliminując jednak jego przyczyny podstawowej. Te leki wpływają wyłącznie na sposób odczuwania bólu
i nie leczą stanu patologicznego. Wiążą się z ryzykiem negatywnych skutków zdrowotnych, mogą więc być stosowane wyłącznie pod uważną kontrolą lekarza.

Środkowa spośród trzech opon otaczających mózg i rdzeń kręgowy; znajduje się pomiędzy oponą twardą od zewnątrz i oponą miękką od wewnętrznej strony.

Jedna z trzech opon mózgowo-rdzeniowych, które stanowią system błon ochronnych otaczających mózg i rdzeń kręgowy.

Gałąź medycyny, która koncentruje się na badaniu, diagnozie i leczeniu schorzeń układu kostnego, stawów, mięśni, więzadeł i połączonych z nimi nerwów.

Ortezy.

Choroba obejmująca stawy nośne. Charakteryzuje się zmianami zwyrodnieniowymi chrząstki stawowej, które prowadzą do ubytku chrząstki i zmian kostnych.

Osteofity, określane potocznie jako „dzioby kostne” lub „narośle kostne”, to gładkie, nadbudowane fragmenty tkanki kostnej rozwijające się w ramach naturalnego procesu zrostu.

Choroba, zwykle związana z wiekiem, w przebiegu której kość staje się porowata
i podatna na złamania.

Ból, który ma charakter nagły; kategoryzowany jest jako trwający mniej niż 6 tygodni.
Ośrodkowy układ nerwowy: Obejmuje mózg i rdzeń kręgowy, który kontroluje impulsy ruchowe i czuciowe wysyłane do wszystkich części ciała; funkcjonuje w połączeniu
z obwodowym układem nerwowym.

Kanały lub wąskie przesmyki pomiędzy kręgami, które stanowią osłonę dla nerwów odchodzących od rdzenia kręgowego.

Otwór w kolumnie kręgosłupa, przez który wychodzą na zewnątrz nerwy odchodzące od rdzenia kręgowego.

Pnach oben (it)


Pacjent, który nie pozostaje w szpitalu przez co najmniej dobę, ale zgłasza się do szpitala lub innej placówki medycznej tylko na potrzeby diagnozy i/lub leczenia. Chirurgiczny zabieg ambulatoryjny oznacza operację, która nie wymaga pozostania przez pacjenta na noc w szpitalu.

Zanik funkcji mięśniowych ze względu na przerwanie szlaku impulsów czuciowych
i ruchowych pomiędzy mózgiem i rdzeniem kręgowym. Do paraliżu dochodzi zazwyczaj na skutek udaru lub uszkodzenia nerwów.

Przypominająca chrząstkę zewnętrzna powłoka krążka międzykręgowego; otacza galaretowate, płynne jądro krążka międzykręgowego zwane „jądrem miażdżystym”.

Program obejmujący ćwiczenia o niskiej intensywności, które zwiększają elastyczność
i siłę mięśni oraz poprawiają ogólną kondycję fizyczną. Służą one wypracowaniu prawidłowej postawy oraz wzmocnieniu tułowia i mięśni.

Przejrzysty płyn, który otacza rdzeń kręgowy i mózg, chroniąc te narządy i ośrodkowy układ nerwowy.

Znaczne przemieszczenie lub nieprawidłowe ustawienie jednego lub kilku kręgów
w kręgosłupie. Jeżeli podwichnięcie jest spowodowane poważnym urazem strukturalnym, może skutkować bolesnym uciskiem nerwów wewnątrz kręgosłupa
i utratą jego stabilności.

W ujęciu ogólnym, przyjmowana nawykowo lub celowo pozycja ciała.

Stopień zaawansowania zwyrodnienia krążka międzykręgowego, w którym krążek międzykręgowy wystaje poza swój normalny obwód. Protruzja dysku jest często definiowana jako uwypuklenie, które obejmuje maksymalnie 180 stopni obwodu dysku.

Pojęcie, które zazwyczaj odnosi się do przedniej powierzchni ciała. Jeden z kilku terminów anatomicznych określających lokalizację, takich jak tylny, grzbietowy, brzuszny, boczny, pośrodkowy, proksymalny i dystalny.

Stopień zaawansowania dyskopatii, w którym elementy krążka międzykręgowego wysuwają się na zewnątrz przez pęknięcie lub szczelinę w pierścieniu włóknistym.

Wraz z wiekiem centralna część krążków międzykręgowych może ulec odwodnieniu.
W rezultacie dysk mniej skutecznie pełni rolę amortyzatora, a jego materiał strukturalny może ulec przemieszczeniu. Przepuklina krążka międzykręgowego występuje zazwyczaj w dwóch dolnych dyskach lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Przepuklina dysku może mieć charakter bezobjawowy lub wywoływać ból korzeni nerwowych w kręgosłupie. Może to powodować takie objawy, jak ból pleców lub ból, drętwienie, mrowienie
i osłabienie kończyny dolnej (rwa kulszowa). Ta przypadłość określana jest też jako „wypadnięcie dysku”, „pęknięcie dysku” lub „przepuklina jądra miażdżystego”. Przepuklina może też wystąpić w szyjnym odcinku kręgosłupa, a w rzadkich przypadkach również w jego piersiowym odcinku.

Ten stan chorobowy oznacza rozerwanie lub pęknięcie pierścienia włóknistego (twardej powłoki zewnętrznej) krążka międzykręgowego.

Dokonywany w trakcie zabiegu chirurgicznego przeszczep tkanki pobranej od innej osoby niż operowany pacjent (zazwyczaj ze zwłok lub z banku kości). W zabiegach zespolenia kręgosłupa często wykonywany jest przeszczep allogeniczny, co ma stymulować wzrost kości i ich trwałe zespolenie.

Dokonywany w trakcie zabiegu chirurgicznego przeszczep tkanki lub kości pobranej
z innej części ciała pacjenta. Kość do przeszczepu autologicznego na potrzeby zabiegu zespolenia kręgosłupa jest zazwyczaj pobierana z kości miednicy pacjenta.

Kość, która zostaje pobrana z pewnej lokalizacji w ciele danej osoby i wszczepiona innej osobie (przeszczep allogeniczny kości) lub tej samej osobie w innym miejscu (przeszczep autogeniczny kości).

Ma miejsce wtedy, gdy brakujące lub uszkodzone fragmenty kości zostają zastąpione kością naturalną, syntetyczną lub sztuczną. Przeszczep kości jest wykonywany
w zabiegu zespolenia kręgosłupa w celu stymulacji osteogenezy (wzrostu nowej kości), która umożliwia trwałe zespolenie.

Pojęcie określające ból, który trwa ponad trzy miesiące.

Zabieg, który pomaga przywrócić stabilność złamanych trzonów kręgowych poprzez wstrzyknięcie materiału wypełniającego w zapadnięty obszar. Obejmuje wertebroplastykę i kifoplastykę.

Zabieg polegający na usunięciu uwypuklonego materiału dyskowego przez igłę o dużej średnicy wprowadzoną do przestrzeni krążka międzykręgowego. Materiał krążka międzykręgowego usuwa się za pomocą odcięcia, odessania lub wykorzystania urządzeń laserowych. Ten zabieg określany jest również jako „przezskórna mikrodiscektomia”.

Zabieg polegający na usunięciu materiału dyskowego przez igłę o dużej średnicy.

Elektryczne stymulowanie nerwów przez skórę. Rodzaj znieczulenia elektrycznego stosowanego w celu blokady odczuwania bólu.

Ochronny i zawierający składniki odżywcze płyn, który otacza mózg i rdzeń kręgowy.

Zazwyczaj stosunkowo cienka metalowa płytka mocowana do kości za pomocą śrub. Płytki kostne są wykorzystywane do unieruchomienia kości lub fragmentów kostnych
w celu umożliwienia ich zrostu.

Rnach oben (it)


Uszkodzenie korzenia nerwowego, z reguły powodujące promieniujący ból, drętwienie, mrowienie lub osłabienie mięśni wzdłuż drogi przebiegu określonego nerwu.

Przymiotnik „lędźwiowa” odnosi się do dolnego odcinka kręgosłupa. „Radikulopatia” oznacza natomiast zbiór objawów związanych z uciskiem na nerwy odchodzące od rdzenia kręgowego. Obejmują one ból, drętwienie, mrowienie i osłabienie mięśni. Radikulopatia to poprawny termin medyczny na określenie „rwy kulszowej”.

Szeroki termin odnoszący się do licznych i zróżnicowanych objawów związanych
z nerwami splotu lędźwiowo-krzyżowego w dolnym odcinku kręgosłupa.

„Radikulopatia” to termin ogólny oznaczający objawy, które wynikają
z nieprawidłowego lub ograniczonego funkcjonowania jednego lub kilku korzeni nerwowych kręgosłupa. Przymiotnik „szyjna” odnosi się do odcinka kręgosłupa przebiegającego w szyi.

Pęczek włókien nerwowych w kształcie grubego sznura, który przebiega od podstawy czaszki do dolnego odcinka kręgosłupa. Odpowiada za przekazywanie impulsów czuciowych i ruchowych pomiędzy kończynami i mózgiem.

Do resorpcji krążka międzykręgowego dochodzi, gdy pod wpływem wydzielanych przez organizm substancji chemicznych galaretowata substancja wysuniętej części dysku ulega rozkładowi i zostaje wchłonięta przez organizm.

RM

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego. Diagnostyczne badanie obrazowe. Obraz uzyskany w badaniu RM przedstawia wyraźnie zarówno tkanki miękkie (takie jak krążki międzykręgowe i sieci nerwowe), jak i kości. Bardzo czułe i szczegółowe badanie obrazowe kręgosłupa, które nie wiąże się z napromienianiem.

Czynność polegająca na rozciąganiu mięśni nóg, szyi, pleców, barków i rąk w ramach przygotowania do ćwiczeń. Służy również łagodzeniu bólu szyi i pleców poprzez zwiększenie elastyczności mięśni i więzadeł, zmniejszenie obciążenia stawów i poprawę krążenia.

RTG

Narzędzie diagnostyczne wykorzystujące określony rodzaj promieniowania elektromagnetycznego (fale świetlne) do uzyskiwania obrazów gęstych struktur wewnątrz ciała, w tym kości, mięśni i więzadeł.

Ból, drętwienie lub mrowienie na drodze przebiegu nerwu kulszowego, który rozciąga się od pośladków wzdłuż kończyny dolnej do stopy.

Snach oben (it)


Stan chorobowy, w przebiegu którego następuje oddzielenie się fragmentu materiału dyskowego, który w konsekwencji przemieszcza się w kanale kręgowym.

Nieprawidłowe skrzywienie kręgosłupa. Najpowszechniejszy typ, skolioza idiopatyczna, występuje najczęściej u nastoletnich dziewcząt, a jej przyczyna jest nieznana.

Skurcze oznaczają spontaniczne i mimowolne kurczenie się pojedynczych mięśni lub ich grup, co prowadzi do ostrego bólu.

Ćwiczenie o niskiej intensywności, które polega na poruszaniu się w wodzie przy wykorzystaniu jej zwiększonego oporu. Spacerowanie w wodzie umożliwia wzmocnienie i wytworzenie tkanki mięśniowej bez dodatkowego obciążania stawów (kolanowych, biodrowych i stawów kręgosłupa).

Ogólny termin odnoszący się do związanego z wiekiem zwyrodnienia elementów anatomicznych kręgosłupa. Zazwyczaj używany jest wymiennie z terminem „zapalenie stawów kręgosłupa”.

Wszczepienie kości lub implantu w przestrzeń, w której znajdował się krążek międzykręgowy, w celu zespolenia co najmniej dwóch segmentów kręgowych.

Rodzaj operacji zespolenia kręgosłupa, w przebiegu której chirurg uzyskuje dostęp do dolnego odcinka kręgosłupa z boku ciała pacjenta, a nie z tyłu. Procedura z założenia ma charakter małoinwazyjny.

Operacja kręgosłupa, której celem jest zespolenie co najmniej dwóch kręgów lędźwiowych w nieruchomy segment kostny. Zespolenie dokonywane jest od strony przedniej trzonów kręgowych.

Operacja kręgosłupa, w przebiegu której w przestrzeń krążka międzykręgowego wprowadza się przeszczep kostny i/lub implant kręgosłupowy w celu zespolenia kręgosłupa.

Operacja kręgosłupa, której celem jest zespolenie dwóch trzonów kręgów w jeden nieruchomy segment kostny. Ten zabieg stabilizacji wykonywany jest z dostępu przedniego do kręgosłupa, zazwyczaj poprzez nacięcie w jamie brzusznej.

Rodzaj operacji kręgosłupa, w przebiegu której następuje trwałe połączenie przedniej
i tylnej części co najmniej dwóch kręgów; ta operacja może obejmować też częściowe lub całkowite usunięcie jednego lub kilku krążków międzykręgowych.

Rodzaj operacji zespolenia kręgosłupa wykonywanej z dostępu od tylnej strony ciała. Ten zabieg służy zwiększeniu stabilności kręgosłupa u pacjentów z chorobami zwyrodnieniowymi kręgosłupa.

Choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa.
Staw międzykręgowy: Staw znajdujący się pomiędzy kręgami. Patrz również „staw międzywyrostkowy”.

Brak zrostu lub pojawienie się pseudostawu w miejscu złamania w razie niepowodzenia operacji zespolenia kręgosłupa.

Odnoszący się do stawu.

Parzyste stawy w rejonie miednicy znajdujące się pomiędzy kością krzyżową a kością biodrową.

Parzyste, przypominające zawiasy stawy, które łączą poszczególne kręgi i umożliwiają ruch kręgosłupa. Podobnie jak we wszystkich innych stawach, w stawach międzywyrostkowych w przebiegu procesu starzenia mogą rozwinąć się zmiany zwyrodnieniowe, takie jak osteoartroza (choroba zwyrodnieniowa stawów).

Występuje wtedy, gdy przestrzeń jednej z dróg przebiegu nerwów odchodzących od rdzenia kręgowego ulega ograniczeniu ze względu na nieprawidłowości anatomiczne.
W szczególności dotyczy to kanału kręgowego i otworów międzykręgowych.

Stenoza centralna kanału kręgowego polega na zwężeniu kanału kręgowego, czyli zmniejszeniu jego światła.

Uogólnione, miejscowe lub powstałe na wysokości określonego odcinka kręgosłupa zwężenie centralnego kanału kręgowego spowodowane obecnością w nim fragmentów kości lub tkanki miękkiej.

Oznacza zwężenie otworu wyjściowego kręgu, który stanowi kanał chroniący korzenie nerwowe odchodzące od rdzenia kręgowego.

Wrażenie, że świat jest wyjątkowo wymagający, a człowiek posiada ograniczoną ilość zasobów i nie jest w stanie sprostać wszystkim tym wymaganiom. Wykazano, że u osób odczuwających ból stresujące wydarzenia i codzienne zmartwienia zwiększają przygnębienie i natężenie bólu oraz pogłębiają niepełnosprawność.

Urządzenie elektryczne wykorzystywane do indukowania wzrostu nowej kości po zabiegu zespolenia kręgosłupa. Stymulator może być wszczepiony w polu operacyjnym lub noszony na zewnątrz ciała.

Tkanka wypełniająca wewnętrzne jamy kości. Jej główną funkcją jest produkcja czerwonych krwinek.

Określenie wskazujące na związek z szyją. W odniesieniu do kręgosłupa oznacza jego górny odcinek składający się z siedmiu kręgów, które umożliwiają jednoczesny ruch głowy i szyi.

Tnach oben (it)


Cyfra poprzedzona literą „T” oznacza wybrany kręg w piersiowym odcinku kręgosłupa. Przykładowo: T3 to trzeci kręg piersiowego odcinka kręgosłupa.

System ćwiczeń oparty na starożytnej chińskiej sztuce walki, Tai Chi Quan. Polega na wykonywaniu powolnych, kontrolowanych ruchów w celu poprawy równowagi, koordynacji, siły, elastyczności i kondycji fizycznej.

Forma psychoterapii, która koncentruje się na zwiększeniu świadomości ciała i umysłu oraz pomocy pacjentowi w dostosowaniu się do trudności w jego życiu.

Terapia psychologiczna, której celem jest zmniejszenie poziomu stresu i poprawa samopoczucia poprzez omawianie nastawienia i obaw pacjenta oraz zmianę jego zachowań.

Metoda leczenia, która zazwyczaj opiera się na omawianiu nastawienia i obaw pacjenta w celu zmniejszenie jego stresu i poprawy samopoczucia.

Badanie TK wykorzystuje technologię RTG w celu uzyskania obrazów wnętrza ciała. To narzędzie diagnostyczne jest wykorzystywane w celu generowania obrazu określonej części ciała na podstawie serii obrazów dwuwymiarowych.

Centralna część kręgu.

W anatomii pojęcie to oznacza „bliższy końcowi” lub „znajdujący się dalej z tyłu”.

Unach oben (it)


Akt wywierania nacisku.

Potoczne określenie kompresji nerwu, która często wiąże się ze schorzeniami zwyrodnieniowymi, takimi jak zapalenie stawów kręgosłupa czy choroba zwyrodnieniowa krążka międzykręgowego. Ucisk może wystąpić na dowolnym poziomie kręgosłupa, ale najczęściej rozwija się w odcinku lędźwiowym (dolny odcinek kręgosłupa) i szyjnym. Ucisk nerwu powoduje miejscowy ból, promieniujący ból, mrowienie, drętwienie i/lub osłabienie mięśni.

Uraz powszechnie określany jako „naciągnięcie lub nadwerężenie szyi”, do którego dochodzi w wyniku udziału w wypadku samochodowym związanym z uderzeniem w tył pojazdu. Z reguły mija stosunkowo szybko.

Do uwypuklenia dochodzi wtedy, gdy krążek międzykręgowy — twarda, choć gąbczasta owalna struktura znajdująca się pomiędzy dwoma kręgami — ulega spłaszczeniu, co sprawia, że jego ścianki stają się wypukłe. Jest to normalny etap procesu starzenia.

Wnach oben (it)


Procedura naprawy złamań osteoporotycznych, w przebiegu której klejopodobny cement jest wstrzykiwany w złamany trzon kręgu.

Podgrzewanie tkanki za pomocą elektrody wprowadzonej do wnętrza zmienionego chorobowo krążka międzykręgowego, który powoduje ucisk na nerwy, a tym samym ból, mrowienie, drętwienie i osłabienie mięśni. Ten zabieg skutkuje obkurczeniem dysku i zmniejszeniem ucisku na nerwy.

Więzadła kręgosłupa, podobnie jak inne więzadła w ciele, służą zapewnieniu stabilności. Pełnią one funkcję podpory szyi i kręgosłupa.

Więzadło, które przebiega na całej długości kanału kręgowego z przedniej strony kręgosłupa.

Więzadło usytuowane wewnątrz kanału kręgowego, które biegnie od góry kręgosłupa do kości krzyżowej. Jest ono bardzo wytrzymałe i stabilizuje kręgosłup.

Mocny pas tkanki łączący poszczególne kręgi, zapewniający stabilność postawy
i umożliwiający szeroki zakres ruchów kręgosłupa, w szczególności jego zginanie; łacińska nazwa „ligamentum flavum” zawiera element oznaczający kolor żółty odpowiadający barwie tego więzadła.

Obecny już w momencie narodzin.

Podanie leków steroidowych i znieczulających do wnętrza stawu międzywyrostkowego w celu zmniejszenia nasilenia bólu i stanu zapalnego lub określenia, czy dany staw jest źródłem bólu.

Małoinwazyjna procedura, w przebiegu której lek blokujący przewodnictwo nerwowe wstrzykiwany jest z dwóch powodów: by zmniejszyć ból powodowany przez objęte stanem zapalnym stawy międzywyrostkowe oraz by potwierdzić, że źródłem bólu rzeczywiście jest podejrzewany staw międzywyrostkowy.

Operacja zwana również „artroplastyką dysku”, która polega na usunięciu objętego zwyrodnieniem krążka międzykręgowego i zastąpieniu go protezą.

Chirurgiczne usunięcie całości lub części uwypuklonego krążka międzykręgowego.

Do „wypadnięcia” (czyli przepukliny) dysku dochodzi wtedy, gdy twarda, włóknista otoczka krążka międzykręgowego zostaje przerwana, w wyniku czego materiał jądra dysku jest wyciskany do przestrzeni kanału kręgowego.

Znach oben (it)


Zabieg służący zwolnieniu ucisku na nerw spowodowanego przez nieprawidłowości anatomiczne w obrębie kręgosłupa; operacja odbarczenia może obejmować usunięcie kości lub tkanki w celu zwiększenia przestrzeni dla nerwów odchodzących od rdzenia kręgowego.

Zabieg chirurgiczny wykonywany z dostępu przez niewielkie nacięcia.

Oznacza kierunek i odległość, na jaką staw może się poruszać.

Zapadnięcie się dysku to zmiana zwyrodnieniowa kręgosłupa, do której dochodzi
w wyniku procesów starzenia, czyli regularnego „zużywania się” dysku. Takie zmiany rozwijają się dość powszechnie z wiekiem i przebiegają bezobjawowo, dopóki dysk lub materiał dysku nie wejdzie w kontakt z korzeniem nerwowym lub samym rdzeniem kręgowym.

Stan zapalny krążka międzykręgowego, często spowodowany przez infekcję.

Stan zapalny rdzenia kręgowego.

Choroba zwyrodnieniowa powodująca stan zapalny stawów znajdujących się pomiędzy kręgami oraz stawów pomiędzy kręgosłupem i miednicą. Inna jej nazwa to „zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK)” lub „zapalenie stawów z zajęciem stawów kręgosłupa”.

Wstrzyknięcia leków znieczulających i steroidowych bezpośrednio w korzenie nerwowe, w obszar w ich pobliżu lub w przestrzeń zewnątrzoponową otaczającą rdzeń kręgowy. Zastrzyki w obrębie kręgosłupa są zazwyczaj zalecane w leczeniu nerwobólu w szyi
i w plecach o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego.

Zabieg chirurgiczny służący trwałemu połączeniu co najmniej dwóch kręgów
w kręgosłupie. Zespół ogona końskiego (Cauda equina syndrome, CES): Nagły stan medyczny spowodowany przez ucisk pęczka włókien nerwowych w dolnej części kanału kręgowego (tzw. ogona końskiego). Objawy obejmują ból, paraliż oraz nietrzymanie moczu i stolca. Ten stan wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Małoinwazyjna procedura, która służy złagodzeniu przewlekłego bólu szyi lub pleców poprzez zmniejszenie obrzęku w miejscu ucisku na nerw odchodzący od rdzenia kręgowego. Można to osiągnąć, podając lek przeciwzapalny (kortykosteroid) we wstrzyknięciu w przestrzeń zewnątrzoponową, czyli przestrzeń pomiędzy otaczającymi rdzeń kręgowy błonami ochronnymi (oponami) i kręgami.

Zachodzący wraz z wiekiem normalny proces zmian w obrębie krążków międzykręgowych lub niewielkich stawów kręgosłupa. Choroba zwyrodnieniowa krążka międzykręgowego i stawów międzywyrostkowych to terminy używane przez niektórych lekarzy w razie przekonania, że te struktury powodują ból.

Rozwija się wraz z postępującym w miarę upływu czasu zanikiem ochronnej warstwy chrząstki pokrywającej stawy międzywyrostkowe kręgosłupa. Stanowi to normalny etap procesu starzenia i u większości osób nie wywołuje dolegliwości bólowych. U niektórych pacjentów może jednak powodować ból i sztywność.

Ograniczenie rozmiaru kanału kręgowego, w wyniku którego zmniejszeniu ulega przestrzeń dla rdzenia kręgowego i odchodzących od niego korzeni nerwowych. Inna nazwa to „stenoza kanału kręgowego”.

Określane również jako „stenoza otworu międzykręgowego” postępujące zwężenie otworu między kręgami. Może mieć charakter bezobjawowej zmiany związanej
z wiekiem, choć w pewnych przypadkach może prowadzić do ucisku na nerwy.

Złamanie w rejonie powierzchni międzywyrostkowej kręgu, określane również jako „kręgoszczelina”, powstaje w wyniku urazu części kręgu pomiędzy wyrostkami stawowymi w tylnej sekcji kręgosłupa. Takie złamania przeciążeniowe często występują u młodych lekkoatletów. Mogą one zostać zainicjowane przez pewne powtarzane ruchy, na przykład w „rzutowych” dyscyplinach sportu. Podobnie jak wiele sportowych złamań przeciążeniowych, zazwyczaj zrastają się samoistnie.

Śnach oben (it)


Metalowa śruba z gwintem umieszczana wewnątrz kości. Śruby kostne służą unieruchomieniu kości lub fragmentów kostnych, lub zamocowaniu do kości innych wyrobów medycznych, takich jak metalowe płytki kostne.

EUROSPINE to interdyscyplinarne stowarzyszenie specjalistów posiadających dogłębną wiedzę na temat patologii kręgosłupa.
W swojej praktyce członkowie stowarzyszenia reprezentują wszystkie powszechnie znane i akceptowane metody leczenia stanów chorobowych kręgosłupa. Stowarzyszenie nie ponosi jednak żadnej odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji. To użytkownik i opiekujący się nim przedstawiciele zawodów medycznych odpowiadają za dobór właściwej opieki zdrowotnej.
© EUROSPINE, the Spine Society of Europe - strona internetowa utworzona przez bestview gmbh ta strona była ostatnio aktualizowana 02.09.2019